Bloemencorso, scriptie, golfen, scriptie, zon, scriptie, Parijs

What’s on my mind
ThesisParisThesisParisThesisParisThesisParisThesisParis…

ThesisParis is zo ongeveer het enige dat op dit moment door mijn kop gaat. Morgen moet-ie op de post, een conceptversie. Ondanks dat het nog niet helemaal super is ben ik er wel tevredener over dan over mijn vorige concept. Ben wel ontzettend blij met Luuk als begeleider, ik had het denk ik niet beter kunnen treffen. Maar goed, het ding moet wel af dus ik heb de hele dag eraan zitten werken. Als iemand binnenkwam en mijn gezicht zag hoefde ik alleen maar “Thesis” uit te kramen of mensen knikten begripvol en liepen vol medelijden mijn kamertje uit. En op dat moment was ik toch echt helemaal superblij dat ik de hele dag in mijn eentje in een hok zit!

Vorige week heb ik er ook de hele week aan zitten ploeteren en ik begin nu wel wat meer structuur erin te krijgen (was nodig ook). Gelukkig heb ik van het weekend wel gewoon mn rust genomen. Nou ja, ik heb niks aan mijn scriptie gedaan, want rustig was het allerminst.

Zaterdag was er Bloemencorso en ik had een aantal mensen uitgenodigd om hier te komen. Mickael en Sabine (oud-collegas van Forrester) hadden hun partners en een paar vrienden meegenomen en van NFL kwamen ook nog 2 mensen. Uiteindelijk waren we met een bescheiden 10 mensen (Maraliya nog ontzettend bedankt voor je hulp!), halverwege kwamen papa en Hannie nog even kijken en toen we na de corso op een terrasje zaten kwam nummertje 11 aanzetten, die had vrijdagavond iets te wild gefeest. Al met al een erg gezellige en internationale bende, de Verenigde Naties zouden trots op ons zijn geweest. De corso zelf was saai, vroeger was het veel leuker, toen werd er veel meer uitgedeeld en liep alles door elkaar. Nu was het een stijf en saai gebeuren, het leek nu meer op een verplicht nummertje dan op een lokaal feest-evenement. Maar ach, het weer was mooi en het gezelschap was goed, dus eigenlijk valt er niet veel te klagen.

Zondag lekker gegolfd in Breda. Met Guy heb ik 2x 9 holes gelopen, duurde ongeveer 4 uur, en nu zijn mijn armen rood. Gelukkig niet helemaal, want ik had een t-shirt met korte mouwen aan. Gevolg: je kunt nu nog duidelijk zien waar mijn mouwen (en v-hals) ophielden te bestaan… ’s Avonds ben ik met Danielle bij Maraliya geweest en daarna bij Danielle in Den Haag wezen slapen. Wat woont die heerlijk dicht bij mijn werk zeg! Om 8 uur ging ik de deur uit en om kwart over 8 zat ik al achter mn bureau aan mn scriptie te ploeteren.

Maar morgen gaat dat ding op de post en morgenavond ga ik naar Parijs, yippie!!

Scriptieperikelen

What’s on my mind
Scriptie! Druk! Vandaar die lege agenda.
Nou ja, leeg is ook een groot woord…

Wat een heerlijk rustig weekje, ik heb geen enkele avond een afspraak gepland staan!
Dus kan ik iedere avond mooi aan mijn scriptie werken, want ik heb met Luuk besloten om eind deze maand een verbeterde versie in te leveren. Afgelopen woensdag was ik weer een middagje in het Utrechtse om met Luuk over mijn scriptie te praten. Gevolg: ik kon mijn agenda drastisch schoonvegen om aan dat stomme ding te zitten. Had ik wel verwacht, want ik was er zelf niet echt tevreden over. Gelukkig heb ik nu wat tips om een goede (her)start te maken.
Omdat het nogal moeilijk is om rustig aan een scriptie te werken met oma in de buurt blijf ik dus iedere avond na werktijd nog even anderhalf uur doorploeteren hier. Ideaal, omdat ik hier toch allerlei kantoormeuk om me heen heb, én in dit lege kamertje waar ik zit (en de hele dag online naar Arrow Jazz FM luister) heb ik mooi een lege muur. Althans, de muur was leeg tot ik het beplakte en ombouwde tot mijn persoonlijke brainboard. Sommige mensen hangen fotos aan de muur, op dit moment plak ik overal post-itjes op.

En tja, als ik dan een middagje in Utrecht ben kan ik meteen even langs het NS loket. Vijay en Krishna hadden plannen om naar Parijs te gaan en van die NS website snapten ze niks. Aardig als ik ben probeerde ik ze te helpen, maar zelfs ik begreep die website niet (of die website begreep mij niet), dus ben ik maar even naar het loket te gaan om die tickets voor ze te halen. Oh ja, en of ik eigenlijk geen zin had om mee te gaan naar Parijs. Alsof ik daar nee tegen zeg! Dus gaan we nu dinsdag de 29e na werktijd met de trein naar Parijs en komen we zondagavond 4 mei terug.

En probeer nou niet te denken dat ik het wel lekker luxe heb zo, want voor het zover is dat ik eindelijk naar Parijs kan (volgende week rond deze tijd zit ik ergens tussen Brussel en Parijs) moet ik dus die scriptie schrijven. Maar zaterdag de 26e komen ongeveer 10 (ex)collega’s naar de bloemencorso kijken, zondagmiddag moet ik golfen en tussendoor moet ik ook nog eens koffers pakken! Ja, het leven is echt niet zo makkelijk en easy going als het lijkt.

Maar goed, die deadline ga ik vast wel halen. Luuk gaat heel tevreden zijn (hoop ik) en volgende week zijn we alle drukte van deze week weer vergeten. Via Facebook (een website die ook in mijn scriptie een grote rol speelt) heb ik contact opgenomen met Julia (klasgenoot 2e en 3e klas middelbare school) die nu in Parijs studeert, we zijn dus goed op de hoogte van de hipste hotspots. Maar goed, hoe l’histoire Parisienne is verlopen horen jullie over twee weken wel.

Sing-a-longs and lullabies

What’s on my mind:
Sing-a-longs and lullabies *

Iedere keer verbaas ik me er weer over wat er allemaal in een paar dagen kan gebeuren. Donderdagavond/vrijdagochtend schreef ik nog over GC’s afscheidsetentje en een verkoudheid, nu is de verkoudheid intussen naar andere collega’s overgegaan (ik ben nou eenmaal een rasechte trendsetter) en heb ik ook afgelopen weekend niet stil gezeten. Vrijdagavond laat naar Breda om de volgende dag weer naar het Scheveningse te gaan voor GC’s afscheidsfeest. En Scheveningen is nou niet de ideale locatie om op een zaterdagavond je auto te willen parkeren. Kortom: fashionably late werd schandalig te laat (anderhalf uur te laat), maar gezellig was het wel (as usual).

Zondag was er een plan tussen mij en Mickael (ex-collega van Forrester) om samen te gaan brunchen. Maar aangezien we er eenzelfde levensstijl op na houden verbaasde het me niet toen ik hem om half 12 uit zn bed belde. Brunch werd late lunch, werd nog een bakkie erbij, wijntje erbij, nog wat gezelschap erbij, “ach het is gezellig dus laten we wat eten”, en uiteindelijk was het weer half elf eer ik het Amsterdamse verruilde voor het Sassemse. Wat gaat de tijd toch verbazingwekkend vlug als je het naar je zin hebt.

Maandagochtend begint hier gelukkig rustig, zeker als je de eerste anderhalf uur van de dag echt het rijk voor jou alleen hebt en je nieuwe computer nog niet volledig opnieuw is geinstalleerd. Dus wat kun je dan doen? Eindelijk weer oude vertrouwde Monday-morning-smile emails sturen, iets waar Mike me een dag vantevoren nog vriendelijk aan herinnerde.

Deze week heb ik erg weinig in de planning staan. NOT!
Woensdag heb ik een gesprek met Luuk over mijn scriptie, dus hopelijk kan ik na dit weekend me weer volledig storten op dat ding. Gelukkig heb ik van Vijay een berg nieuwe literatuur voor mn scriptie gekregen in de vorm van een stapel Harvard Business Reviews (=verslavend spul). Wanneer ik ze moet gaan lezen weet ik nog niet (ik denk dat stiekem onder werktijd de beste optie is) maar ik heb mijn oog over een paar artikelen laten gaan en het is allemaal verrekte interessant. Het is net als toen ik TED ontdekte, er gaat weer een wereld voor me open.

* aangezien ik toch een groot deel van de tijd hier alleen in dit kantoor zit heb ik lekker muziek op staan. Bij Forrester begon mijn werkweek traditioneel met Lizz Wright’s cd Dreaming Wide Awake, vandaag heb ik maar de traditie ingesteld om hier met Jack Johnson’s cd Sing-A-Longs & Lullabies (for the film Curious George) te luisteren. Heerlijk relaxte maandagochtendmuziek.

Zon & zakdoekjes

What’s on my mind
Zomer in mn bol, zakdoekjes in mn tas, kantoor voor mij alleen, een relatief rustige agenda, fluitende vogeltjes en meer van die dingen.

Tjonge jonge, het was me wel weer het (werk)weekje hoor! Zoals jullie in mijn vorige berichtje hebben gelezen had ik begin deze week nogal de zomer in mijn bol. Dat heb ik precies 3 dagen volgehouden: ‘sochtends de voordeur uitstappen met bloeiende bloemetjes in de tuin, zingende vogeltjes en een stralend ochtendzonnetje. Maar misschien ik aan het ijs op mijn voorruit (iedere dag!) moeten opmaken dat het ondanks de lente toch nog wel koud was buiten. En misschien had ik daar wel rekening mee moeten houden. Dus dag 4: snipverkouden.

Maar aangezien we donderdag een etentje bij Popocatepetl op het Buitenhof in de planning hadden om GC’s afscheid (na 2 jaar in Scheveningen te hebben gewerkt gaat hij terug naar Panama) te beklinken liet ik me natuurlijk niet kennen. Gewoon een beetje ballen tonen en doen alsof je je prima voelt. Maar wel de hele dag stiekem aan de warme melk met honing zitten en de papieren handdoekjes uit de wc jatten om je neus mee te snuiten. Uiteindelijk is het die avond best gezellig geworden en op de fotos zie ik er niet eens zo heel erg belabberd uit (met dank aan de donkerte en een heel klein beetje kaarslicht). Kortom: ondanks een ontzettende verkoudheid was het weer erg gezellig en ’savonds was het heerlijk om vanaf het Buitenhof naar de Lange Voorhout (waar mijn auto stond te lopen:

Mauritshuis & Binnenhof

Dan de verhuizing. Maandag komt een nieuwe fulltime kracht op onze afdeling, maar aangezien onze kamer vol zit moest iemand dus verhuizen naar een andere werkplek. Gelukkig stond de kamer naast ze onze leeg, dus zit ik nu daar. Alleen. Heerlijk rustig (maandag neem ik mijn koptelefoon mee, ga ik lekker muziek luisteren). Af en toe komt iemand hier flexwerken, maar verder heb ik hier het rijk voor mij alleen.

Zaterdagavond is het afscheidsfeestje van GC en zondag neem ik eens lekker de tijd om even goed uit te zieken want daar heb ik de afgelopen week geen tijd voor gehad. En maandag? Oh, da’s gewoon weer een nieuwe week. Nieuwe week, nieuwe werkplek, nieuwe collega, nieuwe afspraken en hopelijk eindelijk écht
goed lente-weer.

Er is trouwens al 1 locatie bekend waar een MISE heengaat… Intussen ben ik hard aan het lobbyen om die plek te krijgen, maar tot nu toe is nog niets definitief, dus ik zeg nog lekker niks. Mocht het deze locatie worden dan ga ik een hele koude winter tegemoet!