What’s on my mind…
New York, New York!
Vrijdag de 20e ga ik met mama, Peter, Wanda en Guy een week naar New York City. Ik kan echt nog niet geloven het al zo ver is!
Gelukkig ben ik vorige week vrijdag al naar Nederland overgekomen. Afgelopen week heeft het verschrikkelijk gestormd op het Kanaal en het schijnt dat de veerdiensten tussen Engeland en Frankrijk zelfs een tijdje hebben stilgelegen! Het weer aan deze kant van de Noordzee is ook aanzienlijk beter dan in Engeland; een stuk minder winderig en koud en nat, ondanks dat het ook hier herfst is. In Engeland is het gure herfstweer echt begonnen.
In de white cliffs van Dover zijn door de eeuwen heen hele tunnelstelsels gebouwd. In de Tweede Wereldoorlog zijn deze tunnels gebruikt om Engeland te verdedingen en om D-Day te plannen. Omdat het gebouw waar ik werk naast de rotswand aan ligt, hoor je door de wind een soort spookachtig gehuil uit de rotsen komen. Vooral als je na een lange werkdag in het donker naar je auto loopt geeft dat toch een heel apart sfeertje. Ik snap ook ineens waar de geruchten over spoken op Dover Castle vandaan komen…
Morgen is het dan tijd om naar New York te gaan. Rond het middaguur vliegen we weg en we komen tegen het eind van de middag (lokale tijd) aan. Er staat in elk geval veel geshop en sightseeing op het programma, de foto’s zullen jullie wel zien als ik terug ben. Wat vinden jullie intussen van de nieuwe banner bovenaan mn blog?
Groetjes!
What’s on my mind…
I’ll just end up walkin’ in the cold November rain
Afgelopen weekend was het Halloween en dat wordt hier duidelijk uitbundiger gevierd dan in Holland. Al wekenlang liggen pompoenen in de supermarkten en je kunt hier zelfs Hollywoonkostuums kopen voor de kleintjes. Een supermarkt had zelfs wekenlang een 2m lange Frankenstein-pop met bewegingssensor, iedere onschuldige ziel die voorbij liep werd de stuipen op het lijf gejaagd doordat het ding ineens ging bewegen. Ik ben er natuurlijk niet van geschrokken, maar de meningen over mijn onschuldigheid zijn dan ook redelijk verdeeld.
Wear it Pink? No need to tell me twice!
Op kantoor was het ook raak. De call centre ploeg begon donderdag al enthousiast met versieren en overal hingen slingers, enge maskers en iedereen had wel een snoeppot binnen handbereik. Vrijdag was het naast een Halloween-sfeertje ook de Wear It Pink-dag. Voor de Wear It Pink-dag, iets dat door heen Engeland werd gedaan, moest iedereen iets roze aan naar het werk (+ 2 GBP doneren, maar als je niks roze aanhad moest je 3 GBP betalen). Er waren ook spelletjes om geld in te zamelen voor het goede doel; onderzoek naar borstkanker.
Het hele Halloween gebeuren is verder een beetje aan me voorbij gegaan. Dit flatgebouw zit vol ouwe mensjes, dus ik had gelukkig zingende of schreeuwende kids aan de deur die een trick of treat willen. Natuurlijk waren er wel de nodige schreeuwende dronkelappen op straat en wat vuurwerk, maar dat is in Engeland geloof ik meer regel dan uitzondering.
De post-Halloween week verloopt hier uiterst rustig. Volgens mij heeft dat te maken met die stomme griep die me te pakken heeft. Sinds dinsdag lig ik al ziek, zwak en misselijk thuis op de bank of in bed.De combinatie van met hoofdpijn, verkoudheid, koorts, spierpijn en constant moe zijn; dat is toch griep? Oh ja, en een concentratievermogen van nul-komma-nul. Zwaar balen natuurlijk, zeker omdat ik volgende week op mn werk een deadline heb voor een project waar ik al maanden aan bezig ben. Per stom toeval was de soep vorige week in de aanbieding dus had ik een flinke voorraad in huis gehaald, komt nu natuurlijk erg goed uit, maar ik moest er eergister toch even uit voor wat boodschappen. Loop ik met mn zieke kop door zo’n koude, natte november regen. Normaal heb ik ook niks tegen de najaarsstormen en regenbuien (kan best knus en sfeervol zijn), maar momenteel zie ik de charme niet in van walkin’ in the cold November Rain.
Doe mij nog maar een pot thee en de verwarming een graadje hoger… Brrrrrrr…….
What’s on my mind…
Kent, the garden of England, ook prachtig in het najaar
Het laatste weekend van September zijn papa en Hannie overgekomen. Ondanks dat mijn vorige blogpost over de herfst ging, hadden we dit weekend prachtig week, rond de 20+ graden en en stralend zonnetje. Zaterdag hebben we in Canterbury doorgebracht en zondag zijn we naar Leeds Castle gegaan. Leeds Castle ligt in een prachtige omgeving waar je goed een dagje in “de tuin” kunt, vertoeven, vandaar dat we ook veel mensen zagen met picknickmanden en dergelijke allerhande dagje-uit materieel. Verder hebben we twee heerlijke autoritten gemaakt door Kent, wat werkelijk een prachtige omgeving is, vooral met zonnig weer. De foto’s zijn zoals gewoonlijk te vinden op Picasaweb. lees meer
What’s on my mind…
Never a dull moment!
Naar aanleiding van mijn vorige stukje heb ik best wat reacties gehad. Schijnbaar is het stukje een beetje depri overgekomen, wat absoluut niet de bedoeling is. Alle bezorgde reacties zijn heel lief hoor, maar het gaat prima met me!
What’s on my mind…
toekomst?*
Vorige maand zijn Danielle en Hildebrand getrouwd, en afgelopen vrijdag is Stephan afgestudeerd. Twee hele mooie momenten en belangrijke mijlpalen in het leven van mijn vrienden waarvan ik altijd blij ben dat ik er deel van mag uitmaken, maar onbedoeld ga ik dan ineens weer nadenken over mijn eigen leven.
