Senegal verslag

Intussen ben ik terug uit Senegal. Ik verwacht de komende weken nog bezig te zijn met het uitwerken van mijn reisverslag.

Hou de blog in de gaten (of schrijf je hier in om updates per email te ontvangen).

Senegal (pt. 1)

What’s on my mind:
Finally, Dakar!

Even snel een update over Dakar tot nu toe. Ben dinsdagavond om 20:30 (na zonsondergang) aangekomen en meteen naar Yacine’s huis gegaan. We hebben ’s avonds nog wel ergens chawarma gegeten en daarna lekker mn bed in. Hollandse tijd was het al tegen half 3 ’s nachts terwijl ik al vanaf 6 uur wakker was (en in het vliegtuig kan ik natuurlijk niet slapen).

Woendag hebben we een beetje door de stad gekuierd en zijn we naar Ile de Goree gegaan, een eiland dat rol speelde in de slavenhandel. Het Maison d’Esclaves (slavenhuis) was erg indrukwekkend, de gruwelijkheden die hier (en op vele andere plaatsen) hebben plaatsgevonden zijn onvoorstelbaar. En dat was nog het begin van de reis… De rest van het eiland was best gezellig, overal staan gekleurde huisjes (geel en rood) wat met de felle zon aandoet als een gezellig geheel. Bovenop een berg/heuvel hebben we gevoetbald met een stel lokale jongetjes en een Italiaanse toerist die geen Engels of Frans of Spaans sprak (en naast me heeft gezeten in het vliegtuig MAD-DKR). Ondanks dat we helemaal niks van elkaars talen begrepen bleken “ooooh”s, “aaaaah”s, “yeeey”s en wat gelach toch heel universeel te zijn.
Saillant detail van Goree is dat de boottocht ernaartoe voor Senegalezen 1500 CFA (ong. 2 euro), voor Afrikanen 2500 CFA (tussen de 3,50 en 4euro) en voor niet-Afrikanen 5000 CFA is (iets meer dan 7,50 euro)…

Vandaag begonnen we lekker rustig en gingen pas tegen het begin van de middag de stad in. We zouden naar Iles de Madeleine gaan, maar de boottocht daarheen was 15000 CFA (5000 per persoon + 5000 voor een gids die verplicht mee moest) dus dat vonden we te duur. In plaats daarvan zijn we naar Parc Hann gegaan.

Helaas, dat is een verhaal voor volgende keer, ik moet er nu vandoor want we gaan Dakar nightlife in

Gros bisoux!

I am sailing….

What’s on my mind:
I am sailing… stormy waters…!

Het duurde even voor ik dit jaar weer goed op gang kwam, maar intussen stomen we lekker verder. Januari was een vreemde maand. Begin januari ging Mahbir weg om in Canada te werken en een paar weken later vertrok Vijay voorgoed uit Nederland, terug naar India. Tegelijkertijd was het voor mij tijd om een housewarming te geven, aangezien ik tot eind juli in Rotterdam blijf wonen. En verder was het natuurlijk ook het gebruikelijke socializen, werken, feesten en vooral veel leren.

Nu de deadlines voor huiswerkopdrachten uit de weg zijn verloopt februari verder prima. Donderdag mag ik eindelijk mijn diploma ophalen in Utrecht en pas dan ben ik voor mijn gevoel echt klaar daar. Verder heb ik vorige week mijn vlucht naar Kopenhagen (eind maart) voor module geboekt en een vlucht naar Senegal (eind april/begin mei) voor een vakantie. Ik heb er echt zo veel zin in!

Een kort berichtje dit keer, want ik moet nu de boot op om naar een vergadering in Engeland te varen (met dit week!).
Volgende keer meer (+ foto’s!).

 

ps. ik ben tegenwoordig ook op Twitter te vinden, voor korte en regelmatige updates

2008 / 2009

What’s on my mind:
Bedankt voor een geweldig 2008; op naar een nog fantastischer 2009!

Een nieuw jaar brengt ook de tijd om terug te blikken op het afgelopen jaar. En het was me een jaartje.

Begin 2008 kreeg ik te horen dat ik was aangenomen voor het traineeship dat ik nu volg. Eind februari begon ik met mijn laatste stage die, samen met mijn afstudeerscriptie, het einde van mijn Hogeschool-carriere zou moeten gaan betekenen. Ondanks dat ik in Februari 2009 pas zou moeten afstuderen besloot ik dat ik wel even 8 maanden eerder zou afstuderen.

In maart ging ik met Marjolein een paar dagen naar Ljubljana, Slovenie, om daar mee te doen aan een Model United Nations. Een erg gezellig weekje in een land dat pas sinds enkele weken met de Euro betaalde. Het was best apart om verhalen te horen van leeftijdsgenoten uit het voormalig oostblok die nog goed weten dat de eerste McDonald’s in hun land werd geopend en dat het toen echt voor de elite was.

April was vrij rustig en mei begon met een paar dagen naar Parijs met Vijay en Krishna. Het waren een paar fantastische dagen en we hebben zoveel gezien en gedaan! Een van de meest bijzondere dingen is toch wel dat we niet met de lift, maar lopend naar boven zijn gegaan in de Eiffel toren. Eigenlijk is het gekkenwerk en op het moment zelf vroeg ik me af waar ik in hemelsnaam aan was begonnen, maar achteraf is het toch wel een raar idee dat ik dat hele stuk tot het 2e platform naar boven ben gelopen (verder kun je niet meer lopen). Mei eindigde met een vrijgezellenfeest (Wanda) om een paar dagen later in juni nog een vrijgezellenfeest te hebben (Sisela)

Juni begon voor mij met een tegenvaller. Na maanden keihard werken aan mijn scriptie kreeg ik een telefoontje dat mijn scriptie was afgewezen. Ik moest het verhaal opnieuw schrijven en kon het een paar maanden later inleveren.

Eind juli was het dan eindelijk zo ver, ik zou voor een paar maanden naar Denemarken vertrekken om in Kolding te wonen en werken.Voor vertrek kwam een groot deel familie nog langs in Breda voor de door mama en Peter georganiseerde afscheids-brunch. Het was erg fijn om zo op het laatste moment nog even iedereen om me heen te hebben. Op een van de warmste dagen in West-Europa vertrok ik in mijn auto (zonder airco) naar mijn nieuwe woonstek. Anderhalve week later zat ik in het vliegtuig terug naar huis om bij het huwelijk van Wanda en Guy te zijn. Terug in Denemarken wist ik voor mijn scriptie interviews te regelen met twee topmanagers van Lego en Ogilvy Asia. Echt superinteressant was dat, een geluk bij een ongeluk zeg maar.

In september was het dan tijd voor module; 2 weken lang met 86 anderen op een terrein ergens in Denemarken lessen volgen voor het traineeship. Het waren lange dagen (ongeveer 11 uur les per dag) en nog langere feesten die tot diep in de nacht doorgingen. Achteraf waren het twee loodzware, maar onvergetelijk leuke weken en ik kan niet wachten tot de volgende module in maart 2009.
Na module kreeg ik te horen dat ik vanwege omstandigheden voorlopig terug zou komen naar Nederland. Na twee maanden werken, scriptie (her)schrijven en Denemarken verkennen was mijn avontuur van in Denemarken wonen/werken voorbij. Gelukkig was er allang een weekend gepland waar Stephan, Marjolein en Chris zouden langskomen om Legoland te bewonderen. Dat ik die zondag meteen met hun mee terug kon rijden naar Nederland was niet gepland, maar het kwam nu wel mooi uit.

Terug in Nederland heb ik eerst twee maanden in Den Haag gewoond om het jaar af te sluiten met een laatste verhuizing naar Rotterdam. De twee maanden dat ik in Den Haag werkte zat mijn manager in Engeland en de uiteindelijke ‘grootste bazen’ in Denemarken. Die maanden heb ik uitzonderlijk veel op en neer gereisd, afgezien van het feit dat ik ongeveer om de twee weken moest verhuizen. In Rotterdam hoop ik nu in elk geval een paar maanden rust te hebben gevonden, al was het in ieder geval dat ik hoop in elk geval 3 maanden op één adres te wonen –want dat is al sinds juli niet meer gebeurd– maar wat mij betreft ben ik na maart wel weer klaar voor de volgende uitdaging!

In november ben ik met Mahbir en twee vrienden van hem nog een paar dagen naar Berlijn geweest, tussen al het reizen voor de zaak door. Wat een bijzondere stad is dat toch, met zoveel verschillen op een paar vierkante kilometer. Natuurlijk hebben we een stukje muur gezien, en Checkpoint Charlie, Brandenburg Tor, Reichstag en al die andere (WO II) monumenten en toeristische trekpleisters.

December was de maand dat ik iedereen nog even zag. Sinterklaas met de familie, Sinterklaas met de meiden + partners + Stephan (verdient een ere vermelding voor zijn hulp met de Sint tapas), een weekend met Andoni naar Ed in Dover (en intussen een nachtje een tussenstop maken bij Pieter en Kimsi in Antwerpen) en natuurlijk nog 2 kerstdiners. Het jaar werd afgesloten in het pittoreske Langeweg waar helaas geen Oudejaasloterij jackpot is gevallen…

Ik heb in 2008 zoveel gedaan, zoveel geleerd en zoveel mensen ontmoet. Mensen gingen trouwen, verhuizen, samenwonen, afstuderen en ik? Ik ben in totaal 6 keer verhuisd dit jaar, heb de kilometerteller van mijn autootje over de 30.000 km zien gaan (gekocht in augustus 2007 met 22 kilometer op de teller), heb in 2 landen gewoond, heb 5 verschillende functies gehad binnen 1 bedrijf en heb ik-weet-niet-meer-hoeveel nieuwe mensen ontmoet.
Mijn enige hoop voor 2009 is dat ik dit jaar minstens zo veel uit het leven kan halen als ik het afgelopen jaar heb gedaan!

Voor wie interesse heeft, ik heb een fotoalbum gemaakt met een verzameling foto’s van de beste momenten uit 2008.

Einde van een nomadenbestaan, althans voor 2008

What’s on my mind:
Neem jezelf mee op avontuur*

Ruim een maand sinds mijn laatste berichtje. Hoog tijd voor een update. Wat is er afgelopen maand gebeurd en waarom heeft het zo lang geduurd voor weer een update?

November was mijn laatste nomadenmaand van 2008.
Arthur Schopenhauer, een filosoof uit de 19e eeuw, schreef eens: “Het nomadenleven, dat de laagste sport vormt op de ladder der beschaving, vinden we tegenwoordig op de hoogste terug; namelijk in de vorm van het algemeen verbreide toeristenleven. Het eerste wordt uit schaamte, het tweede uit verveling geboren.”
Ik vraag me af hoe hij mijn leven op dit moment zou omschrijven…

Zaterdag 1 november kon ik van het hotel naar een appartementje in Den Haag verhuizen. Mijn koffers hoefde ik niet uit te pakken want zondag de 2e vertrok ik in alle vroegte naar Liverpool, waar ik op maandag en dinsdag moest werken. Zondag was dus mijn dagje in Liverpool, een saaie stad waar behalve winkels op zondag niet echt veel te zien en te doen was. Dinsdagavond de 4e kwam ik terug in Nederland en de daarop volgende donderdagavond vertrok ik per trein 3 dagen richting Berlijn. Enkele maanden geleden heeft Mahbir op Facebook een oproepje gezet wie zin had om mee te gaan naar Berlijn en op die manier belandde ik in de trein met naast Mahbir ook Jason en Guillaume, expats uit respectievelijk Hong Kong en Frankrijk.
Berlijn heeft best een indruk achter gelaten. We hebben veel musea gezien, maar de Holocaust monumenten die her en der door de stad verspreid staan wijzen toch op het feit dat de wereld er enkele decennia geleden heel anders uit zag. Ons hostel lag in een gezellige buurt en het was in de omgeving duidelijk te zien welke kant oost en welke kant west was. Ook was het vrij duidelijk welke dames op straat ‘s avonds prostituees waren en welke niet.
Foto’s van Berlijn zijn hier te vinden.

De rest van de maand had ik alle tijd om met deze of gene af te spreken. Erg prettig, door alle drukte heb ik nog niet echt tijd gehad om tot me door te laten dringen dat ik echt weer in Nederland terug ben. Nu had ik mooi tijd om lekker thee te leuten. En natuurlijk om alvast wat Sinterklaas inkopen te doen, want ook Sint en Piet stonden voor de deur!

Zaterdag 29 november was het echter weer tijd om de koffers te testen en weer te verhuizen, dit keer met Rotterdam als eindbestemming . Het appartement ligt vlak bij CS en da’s wel ideaal, maar bij binnenkomst was het echt te smerig voor worden – ik zal jullie de foto’s besparen. Gelukkig heeft mama zondag geholpen om de tent woonbaar te krijgen. Intussen heb ik in mijn nieuwe woonruimte nog steeds geen internet, geen vaste telefoon, een verwarming die niet werkt, een riool dat kapot is etc. Ik ben nog wel even bezig om alles op te knappen en wat persoonlijker te maken, voor een indruk van het huidige interieur verwijs ik jullie naar die serie Toen Was Geluk Heel Gewoon, maar zodra ik echt gesettlled ben laat ik de foto’s zien.

De reden dat ik moest verhuizen was omdat ik in Vlaardingen ben gaan werken. De sfeer is compleet anders dan op het hoofdkantoor in Den Haag maar wel erg gezellig. Ook het werk is erg anders, maar dankzij IT problemen ben ik afgelopen week vooral in de weer geweest met de geoutsourcete heren van IT ergens in verweggistan. Hopelijk kan ik volgende week wel gewoon mee doen met de gang van zaken.

Naast Sinterklaas en Kerst heb ik nog een hele berg huiswerk voor mijn traineeship te doen – opdrachten waar internet voor nodig is. Maar dat komt wel tussen alles door. Volgend weekend zit ik misschien in Frankfurt waar een oud-collega een feest geeft en het weekend daarna ga ik met Andoni een weekendje op bezoek in Dover bij Ed, waarmee ik in september naar Legoland ben geweest.
En daarna is het tijd voor 2009!

* is de titel van de 2009 Loesje scheurkalender