… toekomst!
What’s on my mind…
Never a dull moment!
Naar aanleiding van mijn vorige stukje heb ik best wat reacties gehad. Schijnbaar is het stukje een beetje depri overgekomen, wat absoluut niet de bedoeling is. Alle bezorgde reacties zijn heel lief hoor, maar het gaat prima met me!
Alle andere stukjes op mijn weblog staan bol van de avonturen. Ik ben de afgelopen 12 maanden in Denemarken, Engeland, Nederaland, Senegal en India geweest en voor het komende jaar staan in elk geval New York, Jordanie en een huwelijk in Sri Lanka op de planning. Het is toch prachtig dat ik zo veel kan reizen en overal wel vrienden en kennissen tegenkom en nieuwe mensen leer kennen?
Om me heen zie ik mijn beste vrienden trouwen en afstuderen, mijn kleine neefje heeft een huis gekocht en ik trek met mn koffers nog de wereld over. Hoe blij ik ook ben voor iedereen met wat ze hebben, ik moet er niet aan denken om me nu te binden in een huwelijk of een koopwoning. Mijn tijd komt nog wel.
Tegelijkertijd vind ik het belangrijk om te relativeren. Deze wilde achtbaan-rit duurt niet eeuwig en dat weet ik dondersgoed. Ondanks dat er veel ups zijn waar ik enthousiast over schrijf, zijn er af en toe ook wat downs. Als ik jullie dan toch via een weblog op de hoogte breng van het reilen en veilen hier, vind ik het wel belangrijk dat jullie een realistisch beeld hebben van mijn leventje nu. En zoals gezegd, bij alle ups horen ook wel eens downs. Het is echt niet allemaal alleen maar pracht en praal, ook dat zou weer zo saai zijn.
Ik heb een baan bij een multinational en ik reis rustig de halve wereld rond. In tegenstelling tot iedereen om me heen die getrouwd is of in een koophuis zit, heb ik de vrijheid om te doen en laten wat ik wil. Laten we wel wezen, als je een huis koopt zit je toch redelijk vast op één plek, de kans dat je een nieuwe baan en een ander leven in een andere regio (of een ander land) krijgt is daarmee van de baan. Of als je net bent getrouwd, dan zul je op een hele andere manier kijken naar hoe je leven er over een of twee of vijf jaar uitziet.
Terwijl voor veel mensen om mij heen die levensfase nu aanbreekt, zijn die dingen voor mij nog een ver van mijn bed show. En dat vind ik eigenlijk wel prima. Momenteel heb ik niets te klagen en ik heb het prima naar mijn zin. Geef mij maar mijn vrijheid-blijheid. Maar hoe leuk dit grote avontuur ook is en ondanks dat ik nog lang niet klaar ben om me ergens te settelen, ik voel me soms best vreemd als ik zie hoe iedereen om me heen zijn leven uitstippelt, terwijl ik niet eens weet waar ik over een half jaar ben/wil zijn. En die kant van het verhaal mag ook wel eens naar boven komen.
Terugkijkend op mijn leven de afgelopen 10-15 jaar ben ik blij om te zijn waar ik nu ben en ik ben benieuwd wat de komende 10-15 jaar zullen brengen. Sterker nog, ik ben al nieuwsgierig wat de er komende 10-15 maanden gaat gebeuren! Het is raar om te zien dat de mensen om me heen stuk voor stuk in de levensfase terecht komen waarin ze zich settelen, terwijl ik nog half niet heb gedaan wat ik wil doen.
Iedere dag ben ik blij met de kansen die ik krijg, maar vooral met de vrijheid die ik heb.
